Pod pojęciem masażu rozumiemy ściśle określone oddziaływanie bodźcami mechanicznymi na tkanki organizmu żywego. Masaż jako bodziec mechaniczny skierowany jest na: powłoki skórne, mięśnie, torebki i więzadła stawowe. Wywołuje w organizmie liczne zmiany i reakcje, o charakterze miejscowym i ogólnym.
Pod pojęciem reakcji miejscowych rozumie się zmiany powstające bezpośrednio w masowanych tkankach, natomiast reakcje ogólne to zmiany wywołane drogą odruchową w układach krążenia, nerwowym, wewnątrzwydzielniczym i innych.
Reakcje te, często nazywane odczynem, uzależnione są od wielu czynników: wieku, budowy ciała, płci, stanu psychicznego, fazy choroby, jednostki chorobowej, pory roku, charakteru osoby masowanej.
Głaskanie
Głaskaniem nazywamy ruch ,wykonywany dłońmi masażysty, w którym dłoń ślizga się po powierzchni skóry, bez przesuwania tkanki masowanej. Głaskanie to najstarszy i najbardziej rozpowszechniony ruch stosowany w masażu. To technika wykonywana zawsze, kilkakrotnie w czasie zabiegu. Głaskaniem rozpoczynamy i kończymy masaż oraz przeplatamy nim poszczególne techniki lub chwyty. Niekiedy masaż ogranicza się wyłącznie do głaskania, na przykład w przypadku skrajnej bolesności.
Głaskanie wykonujemy zgodnie z zasadami masażu klasycznego dotyczącymi kierunku ruchu. Głaskanie może być powierzchowne i głębokie. Głaskanie powierzchowne wykonujemy powoli, rytmicznie: 24-25 ruchów na minutę minutę. W głaskaniu głębokim tempo i siła ucisku są większe niż w głaskaniu powierzchownym.
Rodzaj techniki głaskania zależy od: obwodu i powierzchni masowanej części ciała oraz siły nacisku.
W technice głaskania wyróżnia się:
- głaskanie płaskie i obejmujące,
- głaskanie jednorącz (małe powierzchnie) i oburącz (duże powierzchnie),
- głaskanie powierzchowne (łagodne) i głębokie (energiczne).
Nacisk w czasie głaskania powinien zaczynać się łagodnie i kończyć się łagodnie oraz być równomiernie rozłożony na całej powierzchni masowanej. Ręka w czasie głaskania powinna być rozluźniona, aby mogła dostosować się do wszystkich nierówności i kształtu odcinka masowanego (krętarzy, guzków, wyrostków ).
Cele głaskania:
- przyzwyczajenie pacjenta do dotknięcia terapeuty, pozwolenie na wyczucie i znalezienie miejsc chorobowo zmienionych
- rozprowadzenie talku, żelu, maści itp
- głaskanie wpływa kojąco na ból
- po głaskaniu skóra staje się gładka i elastyczna
Cele głaskania powierzchownego:
- głaskanie powierzchowne powoduje mechaniczne usunięcie zrogowaciałych łusek naskórka, w celu ułatwienia wydzielniczej pracy gruczołów potowych i łojowych
- zwiększenie tonusu (napięcia) skórnego i tkanki podskórnej
